przeslij znajomemu

Anioły

Rozwój duchowy –
znalezienie własnej ścieżki.

Ktos kiedyś powiedział o rozwoju duchowym, że jest wiele dróg i wszystkie one prowadzą do tego samego celu. Chodzi o to, że jest wiele sposobów w jakich możemy sie rozwijać a jaką ścieżkę wybierzemy - zależy od nas samych.


Religia a duchowość.

       Co to jest rozwój osobisty lub rozwój duchowy? Od razu powiem, że używam pojęć rozwój duchowy i osobisty wymiennie. To dla mnie to samo. Widzę natomiast dużą różnicę między duchowością i religią.
Co to jest rozwój duchowy? Większość ludzi rozumie go jako religię lub przynależność do jakiejś społeczności religijnej. Jak już jednak wspomniałem - jest spora różnica między duchowością i religią.
       Religia to zbiór wartości, zwyczajów i zasad, których przestrzeganie jest obietnicą życia wiecznego lub innych nagród po śmierci człowieka.
       Duchowość to zauważanie siły, która jest od nas większa i potężniejsza. Możesz nazwać ją Bogiem, Wszechświatem, Stwórcą, Wielkim Duchem, Buddą, etc. Duchowość polega na szanowaniu tej siły i na dostrzeganiu, że jest ona częścią nas samych i że jest obecna w każdym fragmencie świata. Duchowość pomaga nam na otwarciu się na tę naszą część, która jest większa niż my sami i na kierowaniu się w życiu jej wskazówkami. 
       Rozwój duchowy jest indywidualną sprawą każdego pojedynczego człowieka. Religia to coś, do czego próbuje się nakłonić całe pokolenia ludzi w niektórych krajach. Wiele osób, które są bardzo religijne, nie ma pojęcia o duchowości. Osoby „uduchowione” na ogół szanują religie i zauważają ich dobre i złe elementy.


Rozwój osobisty – indywidualna ścieżka dla każdego.

       Kluczową sprawą w rozwoju duchowym jest to, że jest on sprawą indywidualną i bardzo subiektywną. Każdy człowiek jest inny, ma własne doświadczenia, swoją własną przeszłość i własne lekcje do odrobienia. Dla każdej osoby ścieżka rozwoju wygląda więc trochę inaczej.
       Dlatego też jest wiele metod i tradycji rozwoju osobistego i duchowego. New Age, praca z aniołami, buddyzm, szamanizm, nauki tolteckie, Huna – to tylko kilka z wielu kierunków i nazw kojarzących się nam z kursami rozwoju. Ale tak naprawdę to tylko nazwy i pojęcia.


Szukaj swojej własnej ścieżki – ścieżki z sercem.

       Wszystkie prawdziwe ścieżki duchowe prowadzą do tego samego celu. Teoretycznie więc nie ma większego znaczenia, którą z nich wybierzesz. Jednak nie jest to do końca prawda. Przecież robisz to wszystko dla siebie. Więc postaraj się kierować swoją intuicją, swoją własną prawdą. Zanim wybierzesz kurs, metodę czy ścieżkę – spróbuj dowiedzieć się o niej lub o nauczycielu jak najwięcej. Szukaj dla siebie „ścieżki z sercem”. Coś co jest ideałem dla jednej osoby, może być trudne do przyjęcia dla innej. Nie opieraj się więc na czyjejś opinii, postaraj się dowiedzieć jak TY się czujesz z daną tematyką lub na danej ścieżce.



Główne elementy rozwoju duchowego

       Nie wiem na ile jestem osobą odpowiednią do określania co jest najważniejsze w rozwoju duchowym. W każdym razie tutaj podaję to, co uważam za najważniejsze teraz – na moim obecnym etapie rozwoju. Z mojego subiektywnego punktu widzenia.


Wyciszenie, praca z ego, aby mieć dostęp do swojego Wyższego Ja.

       Jeśli miałbym wskazać na jeden najważniejszy element w rozwoju duchowym, byłoby to wyciszanie ego lub w ogóle praca z ego. Ego to niższy umysł, który powstał we wczesnym dzieciństwie i rozwija się wraz z naszym dorastaniem i dopasowywaniem się do społeczeństwa i kultury w której żyjemy. Ego utrzymuje wszystkie nasze przekonania, opinie, wzorce zachowania i reagowania. Ego w zasadzie kontroluje nasze życie. Wiele naszych myśli, reakcji czy zachowań jest podświadomych, automatycznych. Dzieje się tak właśnie dzięki niższemu umysłowi, które wiezie nas przez życie na autopilocie.
       Jeśli więc chcemy jakichś zmian, jeśli chcemy żyć prawdziwie – praca z ego jest podstawą. Uciszać ego można wieloma sposobami. Na przykład poprzez medytację, jogę, ćwiczenia fizyczne, świadome przenoszenie uwagi z głowy na serce i wieloma innymi metodami.
Można tu też wspomnieć, że ego jest megafonem społeczeństwa. Przekazuje nam to, co jest najważniejsze dla naszych rodziców, szkoły, społeczeństwa i kościoła. Ego mówi nam jak mamy się zachowywać, aby dobrze wykonywać prace trybika w wielkiej machinie społecznej. Ale także udowadnia, że jesteśmy odseparowani od innych ludzi i całego świata.
       Ego przekazuje strach i strachem się żywi. Ego osądza i porównuje. Ego każe nam być lepszymi niż inni ludzie, każe nam konkurować i ukrywać swoją prawdę. Każe nam dbać o opinię innych ludzi i ciągle stara się sprawdzać co też inni o nas myślą. Ego utrzymuje opinie na wszystkie tematy i z niego pochodzą te wszystkie głosy, które słyszymy w naszej głowie. Włączając w to nasz własny głos oraz głos sędziego, który nas krytykuje, osądza i ciągle porównuje. Ego myśli i myśli. I w tym potoku myśli gubimy się, gubimy naszą prawdę, gubimy nasze prawdziwe ja. 
       Tak więc wyciszanie ego, wewnętrznych głosów i uspokajanie myśli jest bardzo ważne. Pozwala to nam na otwarcie się na Stwórcę, myśli i sygnały płynące od naszego Wyższego Ja, od aniołów, od Stwórcy. A jest to bardzo ważne, ponieważ te znaki i sygnały są elementem naszej ścieżki. Widząc je i słysząc jesteśmy w kontakcie z naszym przeznaczeniem i nasza prawdą. Gdy jesteśmy od nich odseparowani – błądzimy i kierujemy się głównie głosem opinii publicznej i opiniami innych ludzi.


Widzenie siebie i świata jako nierozerwalnej całości.

       Większość ludzi postrzega świat jako świat materialny. Nie widzimy związków między ludźmi, naturą, planetą ziemią, duchowością i wszystkim innym. Świat i Życie są jednak czymś więcej niż tylko rzeczywistością materialną. Fizyczność to tylko jeden z wymiarów. Duchowość wiąże się z widzeniem siebie jako nierozerwalnej części Wszechświata. A także z dostrzeganiem świata niematerialnego. Rozwój duchowy wiąże się z rozumieniem energii i jej praw.


Praca ze swoimi przekonaniami, aby zmienić swój sen i zmienić swój świat.

       To jest najważniejsze w naukach tolteckich. Człowiek postrzega świat według tych kryteriów i tych przekonań, które ma w danym momencie. To jest jego indywidualny „sen”. Jeśli zmieni się ten sen, zmieni się cały świat. Praca ze swoimi przekonaniami i myślami to ważne elementy rozwoju duchowego. Bez względu na to czy jesteś na ścieżce tolteckiej, pracujesz z aniołami czy zajmujesz się czymś innym – praca ta zacznie się prędzej czy później. Jest to w pewnym sensie wzięcie odpowiedzialności za całe swoje życie – za przeszłość, teraźniejszość i za przyszłość.


Bycie miłością, delikatnością, dobrocią, wybaczeniem, akceptacją, szczęściem i otwartością.

       Takie energie, uczucia i stany są wskazane na ścieżce rozwoju duchowego. Gdy mamy świadomość, że wszystko jest ze sobą powiązane, nie mają już sensu gniew i agresja, a strach widzimy tym czym jest – manipulacyjną działalnością naszego ego. 
       Dlatego dążymy do miłości, radości, delikatności i akceptacji. A najskuteczniejszą metodą na to, aby było ich najwięcej w naszym życiu, jest W KAŻDEJ CHWILI BYĆ tą miłością, delikatnością, akceptacją, wybaczeniem, szczęściem, otwartością, dobrocią i spokojem.


Otwarcie się na siebie i swoje talenty, swoją własną kreatywność.

       Każdy z nas jest na tym świecie w jakimś celu. Są jakieś kierunki i zadania, które ma każdy z nas. W procesie wychowania i przystosowania do życia w społeczeństwie, niektórzy z nas są ukierunkowani w zupełnie inną stronę niż jest nam przeznaczone.
       Rozwój osobisty pomaga nam poznać siebie, swoje prawdziwe marzenia i cele. Otwieramy się na swoje wrodzone talenty i pozwalamy na pełną ekspresję naszej indywidualności i manifestację naszej kreatywności. Jesteśmy autentyczni. Jesteśmy sobą.
 



wersja do druku przeslij znajomemu

Jeśli nie masz czasu, aby teraz przeczytać wszystkie arykuły
z tej strony - możesz je dostawać mailem raz na 10-15 dni

   

 Zgadzam się z Polityką Prywatności